Inleiding

Wat wás is niet voorbij, want niets is echt verdwenen
(Schathuis van bewaring, muurgedicht in Stadsarchief Amsterdam)

Deze pagina’s zijn gewijd aan de Joodse familie Raphalowiz (op verschillende manieren gespeld), waarvan een gezin tot 1942 woonde in hetzelfde huis waar ik zo’n 20, 30 jaar later, in de jaren 60 en 70, mijn jeugd doorbracht. Ik kwam daar bij toeval achter. De nadruk ligt hierbij op het gezin Raphalowiz dat in mijn ouderlijk huis woonde.

Op deze pagina’s vertel ik wat ik over deze mensen te weten ben gekomen. Zo houd ik ze (hoop ik) levend in onze nagedachtenis en geef ik deze mensen in een paar gevallen weer een gezicht. Met de gevonden gegevens kan in grote lijnen hun leven worden nagegaan. Waar ze woonden, werkten, trouwden en een kind kregen, en waar ze stierven. Meerdere familieleden dienden een verzoek om naturalisatie in. De hierbij behorende dossiers zijn nog niet alle teruggevonden, maar bevatten interessante informatie. Ook is er aandacht voor de in 1996 afgelegde Shoah-getuigenis van Julek Raphalowiz en voor het verzoekschrift, dat Henri Raphalowiz in 1932 stuurde naar de Tweede Kamer.

In het menu kunt U kiezen uit verschillende hoofdstukken uit hun leven. Het staat min of meer chronologisch geordend. U kunt natuurlijk kijken hoe en waar U wilt, maar de chronologie begint in Amsterdam.

De wellicht enig overgebleven (pas)foto’s van Henri en Josephina vindt U op de pagina Antwerpen en Berchem.

Ik heb ook een beknopte genealogie van de familie samengesteld, zodat de onderlinge familierelaties duidelijker worden.

In het menu ziet u welke onderwerpen nog meer aan de orde komen.

Fokke Zwaan,
Alkmaar, 12 juli 2015 – 26 oktober 2016.